و توجیه الاول لا یخلو من حزازه قیل ان المضارع موضوع للحال─ و الاستعمال فی الاستقبال مجاز─ و قیل بالعکس ─ و الصحیح انه مشترک بینهما─ لانه یطلق علیهما اطلاق کل مشترک علی افراده─ هذا و لکن تبادر الفهم الی الحال عند الاطلاق─ من غیر قرینه ینبیء عن کونه اصلا فی الحال─ و ایضا من المناسب ان تکون لها صیغه خاصه─ کما للماضی و المستقبل─

و اذا دخلت علیه ای علی المضارع السین او سوف─ فقلت سیفعل او سوف