است─ از فعل ماضی صحیح و ثلاثی و مجرد و معلوم─ ضرب در اصل الضرب بود─ مصدر بود خواستیم که فعل بنا کنیم─ الف و لام مصدری از اولش انداختیم─ و راء و باء را فتحه دادیم─ ضرب شد بر وزن فعل─ ضاد فاء الفعل راء عین الفعل باء لام الفعل─ ضمیر هو در او مستتر است باستتار جایزی─ محلا مرفوع است تا فاعلش بوده باشد─

ضربا یعنی بزدند ایشان دو مرد غایب در زمان گذشته─ صیغه تثنیه مذکر غایب است─ از فعل ماضی صحیح و ثلاثی و مجرد و معلوم─ ضربا در اصل ضرب بود─ مفرد بود خواستیم تثنیه بنا کنیم─ چون به تثنیه رسیدیم─ دو بار