کتاب صرف میر
۱۳۱
مهموز الفاء ناقص از باب فعل یفعل─ اتی یاتی چون رمی یرمی─ و در امر حاضر گوئی ایت اصلش ائت بود─ همزه برای کسره ما قبل قلب به یاء شد ایت شد─
مهموز العین لفیف مفروق از باب فعل یفعل─ الوءی وعده کردن─ وای یای چون وقی یقی امر حاضر ا ایا او ای ایا این─ چون ق اسم فاعل واء اسم مفعول موئی─
مهموز الفاء لفیف مقرون از باب فعل یفعل─ الای جاگرفتن─ اوی یاوی چون طوی یطوی─ امر حاضر ایو تا آخر اسم فاعل آو اسم مفعول ماوی─
مهموز الفاء مضاعف هم از باب فعل یفعل─ حکم مضاعف دارد─ چون الاز بند دست از جای بیرون رفتن─ از یاز چون ضرب یضرب─ پس حکم مهموز هر باب حکم صحیح آن باب دارد─
مضاعف از باب فعل یفعل المد کشیدن─ ماضی معلوم مد مدا مدوا تا آخر─ اصل مد مدد بود─ اجتماع دو حرف اصلی در یک کلمه از یک جنس ثقیل بود─ اول را
: