کتاب صرف میر
۱۲۹
فصل:مهموز الفاء صحیح از باب فعل یفعل الامر فرمودن─
ماضی معلوم امر امرا امروا تا آخر─ مستقبل معلوم یامر الخ چنانکه در صحیح دانسته شد─ ماضی مجهول امر امرا امروا تا آخر─ مستقبل مجهول یؤمر یؤمران یؤمرون تا آخر─ امر حاضر اومر اومرا اومروا تا آخر─ اصل اومر اءمر بود─ دو همزه جمع شده بودند اول مضموم و ثانی ساکن─ همزه ثانی منقلب به واو شد اومر شد─ و اگر همزه اول مکسور باشد ثانی منقلب به یاء شود─ چنانکه از ازر یازر─ امر حاضر ایزر می آید که اصلش ائزر
: