قالتا قلن تا آخر─ اصل قال قول بود─ واو حرف عله متحرک ما قبل مفتوح را─ قلب به الف کردند قال شد─ و همچنین است حال تا قلن─ اما قلن در اصل قولن بود چون واو منقلب به الف شد─ و الف بالتقاء ساکنین بیفتاد قلن شد─ فتحه قاف را بدل کردند به ضمه─ تا دلالت کند─ بر آنکه عین الفعل که از اینجا افتاده است─ واو بوده نه یاء─ و همچنین است حال تا آخر─ مستقبل معلوم یقول یقولان یقولون تا آخر─ یقول در اصل یقول بود─ ضمه بر واو ثقیل بود بما قبل دادند یقول شد─ و در یقلن و