کتاب الامثله
بسم الله الرحمن الرحیم─
بدانکه مصدر اصل کلام است─ و از وی نه وجه باز می گردد─ ماضی مستقبل اسم فاعل اسم مفعول─ امر نهی جحد نفی استفهام─
و از ماضی چهارده وجه باز می گردد─ شش مغایب را بود و شش مخاطب را─ و دو حکایت نفس متکلم را بود─ و آن شش که مغایب را بود─ سه مذکر را بود و سه مؤنث را─ آن سه که مذکر را بود ضرب ضربا ضربوا─ و آن سه که مؤنث را بود ضربت ضربتا ضربن─ و آن شش که مخاطب را بود─ سه مذکر را بود و سه مؤنث را─ آن سه که مذکر را بود ضربت ضربتما ضربتم─ و آن سه که مؤنث را بود─ ضربت ضربتما ضربتن─ و آن دو که حکایت نفس متکلم را بود ضربت ضربنا─
و از مستقبل نیز چهارده وجه باز می گردد─ شش مغایب را بود و شش مخاطب را─ و دو حکایت نفس متکلم را─ آن شش که مغایب را بود─ سه مذکر را بود و سه مؤنث را─ آن سه که مذکر را بود یضرب یضربان یضربون─ و آن سه که مؤنث را بود تضرب تضربان یضربن─ و آن شش که مخاطب را بود─
: