فصل:بدان که معتل الفاء از باب فعل یفعل نیامده است─

در لغه فصیحه─ مثال واوی از باب فعل یفعل الوعد وعده کردن─ ماضی معلوم وعد وعدا وعدوا تا آخر─ همچنانکه در صحیح دانسته شد─ پس از این جهه او را مثال گویند که مثل صحیح است─ در احتمال حرکات ثلثه─ و مستقبل معلوم یعد یعدان یعدون تا آخر─ اصل یعد یوعد بود─ واو واقع شده بود میانه یاء مفتوحه و کسره لازمه─ ثقیل بود انداختند یعد شد─ و با تاء و نون و همزه نیز انداختند برای موافقت باب─ امر حاضر عد عدا عدوا عدی عدا عدن─ چون نون تاکید ثقیله درآید─ گویی عدن عدان