کتاب صرف میر
۱۰۲
حسن─ و بر وزن فعال و فعل و فعل و فعول و فعال نیز آید─ چون جبان و خشن و صعب و ذلول و شجاع─ و هر چه بر این اوزان آید آن را صفه مشبهه خوانند
فصل:بدان که صیغه فعال مبالغه را بود در فاعل─
چون رجل ضراب و امرئه ضراب─ مذکر و مؤنث یکسان بود─ و فعول نیز مبالغه را بود─ چون رجل طلوب و امرئه طلوب─ و گاه باشد که تاء را زیاد کنند برای زیادتی مبالغه─ چون رجل علامه و امرئه علامه و رجل فروقه و امرئه فروقه─ و مفعال و مفعیل و فعیل نیز مبالغه را بود─ مذکر و مؤنث در آنها یکسان بود─ چون رجل مفضال و امرئه مفضال─ و رجل منطیق و امرئه منطیق─ و رجل شریر و امرئه شریر─ و فعال نیز مبالغه را بود─ مذکر و مؤنث در آن یکسان بود─ چون رجل طوال و امرئه طوال
فصل:اسم مفعول از فعل ثلاثی مجرد بر وزن مفعول آید─
چون مضروب مضروبان مضروبون─ مضروبه مضروبتان مضروبات و مضارب
: