قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ۝١

1بگو: «پناه می‌برم به پروردگار سپیده دم،

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ۝٢

2از شرّ آنچه آفریده،

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ۝٣

3و از شرّ تاریکی چون فراگیرد،

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ۝٤

4و از شرّ دمندگان افسون در گره‌ها،

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ۝٥

5و از شرّ [هر] حسود، آنگاه که حسد ورزد.»