تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ۝١

1بریده باد دو دست ابولهب، و مرگ بر او باد.

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ۝٢

2دارایی او و آنچه اندوخت، سودش نکرد.

سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ۝٣

3بزودی در آتشی پرزبانه درآید.

وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ۝٤

4و زنش، آن هیمه‌کش [آتش فروز]،

فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍۭ۝٥

5بر گردنش طنابی از لیف خرماست.