Misbah Library
علامه محمدباقر مجلسی 3 198
ترجمهٔ فارسی: گروه مترجمان، نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور

قوله عليه السلام: و عظم الخلق العظيم أي السماء أو ما عليها من الملائكة قوله و لا يشبه بهذه الأسماء على بناء المجهول من باب التفعيل أي لا يصير إطلاق هذه الأسماء عليه سببا لأن يظن أنه شبيه بخلقه قوله إنما غرضي أي غرضي من السؤال أن تجيب عما يعرض لي من إشكال يصرّفني عن الحق يسنح و يظهر عنی و في بعض النسخ عن رد الجواب فيه عند متعرف غبي أي إني قد آمنت و أيقنت و إنما المقصود من السؤال أن أقدر على أن أجيب عن سؤال متعرف غبي جاهل أحمق لأهديه إلى الحق و هو أظهر و الحدب العطف و الشفقة و لعل المراد بما في أعنان السماء ما يطير في الهواء و قد مر تفسير بعض الفقرات و سيأتي تفسير بعضها. ت و سيأتي تفسير بعضها.

و عظم الخلق العظیم»: یعنی آسمان و چیزهایی چون ملائکه که در آن است. «و لا یشبه بهذه الأسماء»: به صیغه مجهول از باب تفعیل، یعنی نباید اطلاق این اسامی بر او سبب این گمان شود که او به خلقش شبیه است. «إنما غرضی»: غرض من از سؤال این است که به اشکالاتی که به ذهنم می رسد و مرا از حق باز می دارد جوابی بدهی که اشکالم برطرف شود. و در بعضی نسخه ها «عن رد الجواب فیه عند متعرف غبی» آمده، یعنی من ایمان آوردم و یقین کردم و اکنون مقصودم از سؤال تنها این است که قادر به پاسخگویی به سؤال شخص جاهل، کم هوش و احمقی باشم تا آن را به حق هدایت کنم. این نسخه ظاهرتر است. «الحدب»: توجه و مهربانی. «بما فی أعنان السماء»: شاید مراد از آن در اینجا آنچه باشد که در هوا پرواز می کند. تفسیر بعضی از این فرازها گذشت و تفسیر بعضی دیگر خواهد آمد.

باب 6 التوحيد و نفی الشريك و معنى الواحد و الأحد و الصمد و تفسير سورة التوحيد

باب ششم : توحید و نفی شریک و معنای «واحد»، «أحد» و «صمد» و تفسیر سوره توحید

اشارة

اشاره

الآيات؛

آیات

البقرة: «وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ»(163) (و قال تعالی): «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً ١ يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ»(165) (و قال سبحانه): «اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ»(255) (و قال تعالى): «لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ»(284)

{و معبود شما، معبود یگانه ای است که جز او هیچ معبودی نیست، [و اوست] بخشایشگر مهربان.} {و برخی از مردم، در برابر خدا، همانندهایی [برای او] برمی گزینند، و آنها را چون دوستی خدا، دوست می دارند ولی کسانی که ایمان آورده اند، به خدا محبت بیشتری دارند. کسانی که [با برگزیدن بتها، به خود] ستم نموده اند اگر می دانستند هنگامی که عذاب را مشاهده کنند تمام نیرو [ها] از آنِ خداست، و خدا سخت کیفر است.} {خداست که معبودی جز او نیست زنده و برپادارنده است.} {آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آنِ خداست.}

آل عمران: «وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ»(62) (و قال تعالى): «قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ٢ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ»(65) ٣

{آری، داستان درست [مسیح‌] همین است؛ و معبودی جز خدا نیست، و خداست که در واقع، همان شکست‌ناپذیر حکیم است.} {بگو: «ای اهل کتاب، بیایید بر سر سخنی که میان ما و شما یکسان است بایستیم که: جز خدا را نپرستیم و چیزی را شریک او نگردانیم، و بعضی از ما بعضی دیگر را به جای خدا به خدایی نگیرد.» پس اگر [از این پیشنهاد] اعراض کردند، بگویید: «شاهد باشید که ما مسلمانیم [نه شما].»}

(١)1- أي من الأصنام أو الرؤساء أو الأعمّ. يحبونهم أو يعظمونهم و يصفونهم كتعظيمه تعالی و الميل إلى طاعته. قوله: أشدّ حبا للّٰه أي لا تنقطع محبتهم للّٰه، بخلاف محبة الانداد فانها لاغراض فاسدة تزول بأدنى سبب. منه رحمه اللّٰه.یعنی از بتان یا رؤسا، یا اعمّ از هر دو؛ آنان را دوست می‌دارند یا بزرگ می‌شمارند و چنان وصفشان می‌کنند که خدای متعال را بزرگ می‌دارند و به طاعتش گرایش دارند. و این سخن که «أشدّ حبا للّٰه» یعنی محبت آنان به خدا بریده نمی‌شود، برخلاف محبت به همتایان که برای اغراض فاسد است و با کمترین سبب از میان می‌رود. (منه رحمه اللّٰه)
(٢)2- أي لا يختلف فيها الرسل و الكتب. منه رحمه اللّٰه.یعنی پیامبران و کتابها در آن اختلاف ندارند. (منه رحمه اللّٰه)
(٣)3- أي الزمتكم الحجة فاعترفوا بأنا مسلمون دونكم، و اعترفوا بأنكم كافرون بما نطقت به الكتب و تطابقت عليه الرسل. منه رحمه اللّٰه.یعنی حجّت را بر شما تمام کردم؛ پس اقرار کنید که ما مسلمانیم نه شما، و اقرار کنید که شما به آنچه کتابها گفته‌اند و پیامبران بر آن هم‌داستان شده‌اند کافرید. (منه رحمه اللّٰه)