و كتابا المناقب و المعالم من الكتب المعتبرة قد ذكرهما أصحاب الإجازات و مؤلفهما أشهر في الفضل و الثقة و الجلالة من أن يخفى حاله على أحد.
و دو کتاب المناقب و المعالم از کتاب‌های معتبرند که صاحبان اجازات آن دو را یاد کرده‌اند، و مؤلفشان در فضل و وثاقت و جلالت مشهورتر از آن است که حالش بر کسی پوشیده بماند.
و بيان التنزيل كتاب صغير الحجم كثير الفوائد أخذنا منه يسيرا لكون أكثره مذكورا في غيره.
و بیان التنزیل کتابی کم‌حجم و پرفایده است؛ اندکی از آن گرفتیم، چون بیشترش در جای دیگر آمده است.
و كتاب كشف الغمة من أشهر الكتب و مؤلفه من العلماء الإمامية المذكورين في سند الإجازات.
و کتاب کشف الغمة از مشهورترین کتاب‌هاست و مؤلفش از عالمان امامیه است که در سند اجازات یاد شده‌اند.
و كتاب تحف العقول عثرنا منه على كتاب عتيق و نظمه يدل على رفعة شأن مؤلفه و أكثره في المواعظ و الأصول المعلومة التي لا نحتاج فيها إلى سند.
و از کتاب تحف العقول نسخه‌ای کهن به دست آوردیم؛ و نظم آن بر بلندی جایگاه مؤلفش دلالت دارد. بیشتر آن در مواعظ و اصول شناخته‌شده است که در آن‌ها نیازی به سند نداریم.
و كتاب العمدة و مؤلفه مشهوران مذكوران في أسانيد الإجازات و كذا المناقب و أما المستدرك فعندنا منه نسخة قديمة نظن أنها بخط مؤلفها. و كتاب الكفاية كتاب شريف لم يؤلف مثله في الإمامة و هذا الكتاب و مؤلفه مذكوران في إجازة العلامة و غيرها و تأليفه أدل دليل على فضله و ثقته و ديانته و وثقه العلامة في الخلاصة قال كان ثقة من أصحابنا فقيها وجها و قال ابن شهرآشوب في المعالم علي بن محمد بن علي الخزاز الرازي و يقال له القمي و له كتب في الكلام و في الفقه من كتبه الكفاية في النصوص و كذا كتاب تنبيه الخاطر و مؤلفه مذكوران في الإجازات مشهوران لكنه رحمه اللّٰه لما كان كتابه مقصورا على المواعظ و الحكم لم يميز الغث من السمين و خلط أخبار الإمامية بآثار المخالفين و لذا لم نذكر جميع ما في ذلك الكتاب بل اقتصرنا على نقل ما هو أوثق لعدم افتقارنا ببركات الأئمة الطاهرين عليهم السلام إلى أخبار المخالفين.
و کتاب العمدة و مؤلفش هر دو مشهورند و در اسناد اجازات یاد شده‌اند، و همچنین المناقب. و اما المستدرک، نسخه‌ای کهن از آن نزد ماست که گمان می‌کنیم به خط مؤلفش باشد. و کتاب الکفایة کتابی شریف است که مانند آن در امامت تألیف نشده؛ و این کتاب و مؤلفش در اجازهٔ علامه و جز آن یاد شده‌اند، و تألیف آن رساترین دلیل بر فضل و وثاقت و دیانت اوست. علامه در الخلاصة او را توثیق کرده و گفته: «او ثقه بود، از اصحاب ما، فقیهی صاحب‌مرتبه.» و ابن شهرآشوب در المعالم گفت: «علی بن محمد بن علی الخزاز الرازی که به او قمی نیز می‌گویند؛ او را کتاب‌هایی است در کلام و فقه، از جمله الکفایة فی النصوص.» و همچنین کتاب تنبیه الخاطر و مؤلفش در اجازات یاد شده و مشهورند؛ ولی چون کتاب او به مواعظ و حکمت‌ها محدود بود، رحمه الله، سره را از ناسره جدا نکرد و اخبار امامیه را با آثار مخالفان درآمیخت. از این رو همهٔ آنچه در آن کتاب است نیاوردیم، بلکه به نقل آنچه مورد اعتمادتر است بسنده کردیم؛ زیرا به برکت امامان پاک علیهم السلام به اخبار مخالفان نیازی نداریم.
و كتابا مشارق الأنوار و الألفين قد عرفت حالهما.
و دو کتاب مشارق الأنوار و الألفین که حالشان را دانستی.
و مؤلفات الشهيد مشهورة كمؤلفها العلامة إلا كتاب الإستدراك فإني لم أظفر بأصل الكتاب و وجدت أخبارا مأخوذة منه بخط الشيخ الفاضل محمد بن علي الجبعي و ذكر أنه نقلها من خط الشهيد رفع اللّٰه درجته و الدرة الباهرة فإنه لم
و تألیفات شهید مانند مؤلف دانشمندش مشهورند، جز کتاب الاستدراک که من به اصل آن دست نیافتم؛ و اخباری برگرفته از آن به خط شیخ فاضل محمد بن علی الجبعی یافتم که گفته بود آن‌ها را از خط شهید، رفع الله درجته، نقل کرده است. و الدرة الباهرة که