وسائط ١و قد يظن كونه تأليف مؤلف مكارم الأخلاق و يحتمل كونه لعلي بن سعد الخياط لأنه قال الشيخ منتجب الدين في فهرسته الفقيه الصالح أبو الحسن علي بن أبي سعد بن أبي الفرج الخياط عالم ورع واعظ له كتاب الجامع في الأخبار و يظهر من بعض مواضع الكتاب أن اسم مؤلفه محمد بن محمد الشعيري ٢و من بعضها أنه يروي عن الشيخ جعفر بن محمد الدوريستي بواسطة. ٣و كتاب الغيبة للشيخ الفاضل الكامل الزكي محمد بن إبراهيم النعماني تلميذ الكليني.
واسطه از صدوق روایت می‌کند (۱). و گاه گمان می‌رود تألیف مؤلف مکارم الأخلاق باشد، و احتمال دارد از علی بن سعد الخیاط باشد؛ زیرا شیخ منتجب‌الدین در فهرست خود گفته است: «فقیه صالح ابوالحسن علی بن ابی‌سعد بن ابی‌الفرج الخیاط، عالمی پارسا و واعظ، او را کتاب الجامع فی الأخبار است.» و از برخی مواضع کتاب پیداست که نام مؤلف آن محمد بن محمد الشعیری است (۲)، و از برخی دیگر که او با واسطه از شیخ جعفر بن محمد الدوریستی روایت می‌کند (۳). و کتاب الغیبة، از شیخ فاضل کامل زکی محمد بن ابراهیم النعمانی، شاگرد کلینی.
و كتاب الروضة في المعجزات و الفضائل لبعض علمائنا و أخطأ من نسبه إلى الصدوق لأنه يظهر منه أنه ألف في سنة نيف و خمسين و ستمائة. ٤و كتابا التوحيد و الإهليلجة عن الصادق عليه السلام برواية المفضل بن عمر قال السيد علي بن طاوس في كتاب كشف المحجة لثمرة المهجة فيما أوصى إلى ابنه انظر كتاب المفضل بن عمر الذي أملاه عليه الصادق عليه السلام فيما خلق اللّٰه جل جلاله من الآثار و انظر كتاب الإهليلجة و ما فيه من الاعتبار.
و کتاب الروضة فی المعجزات و الفضائل، از برخی عالمان ما؛ و آن‌که آن را به صدوق نسبت داده خطا کرده است، زیرا از خود کتاب پیداست که در سال ششصد و پنجاه و اندی تألیف شده است (۴). و دو کتاب التوحید و الإهلیلجة از امام صادق علیه السلام به روایت مفضل بن عمر. سید علی بن طاووس در کتاب کشف المحجة لثمرة المهجة، در وصیت به فرزندش، گفته است: «به کتاب مفضل بن عمر بنگر که امام صادق علیه السلام دربارهٔ آثار آفرینش خداوند جل جلاله بر او املا کرد، و به کتاب الإهلیلجة و عبرت‌هایی که در آن است بنگر».
و كتاب مصباح الشريعة و مفتاح الحقيقة المنسوب إلى مولانا الصادق عليه السلام
و کتاب مصباح الشریعة و مفتاح الحقیقة، منسوب به مولای ما امام صادق علیه السلام.