پیامبر (ص) مطالبی درباره‌ی قیامت فرمود تا به اینجا رسید: ای فاطمه! هنگامی که به در بهشت رسیدی دوازده هزار حوریّه با تو ملاقات می‌کنند، که قبلاً با هیچکس ملاقات نکرده‌اند و بعد از ملاقات با تو نیز با هیچکس ملاقات نمی‌نمایند، در دست آنها سلاحی از نور است، آنها بر ناقه‌هائی از نور سوار هستند که پالان آن ناقه‌ها از طلای زرد و یاقوت سرخ می‌باشد، مهار آنها از مروارید تر است، و بر هر ناقه بساطی از سُنْدُس که با جواهر آبدار، مرصّع و متراکم می‌باشد، قرار دارد، هنگامی که وارد بهشت گردی، بهشتیان از قدوم تو شادمان گردند، و از برای شیعیان تو مائده (سفره‌های) مخصوصی که بر کرسی نور قرار دارند حاضر کنند، و از غذای آن تناول کنند، در حالی که سایر مردم هنوز درگیر حساب و کتاب خود هستند، و از برای شیعیان تو آنچه را که میل داشته باشند، همیشه آماده و مهیّا شده است.
و هنگامی که اولیاء خدا در بهشت استقرار می‌یابند، حضرت آدم (ع) و همه‌ی پیامبران بعد از او، به زیارت تو می‌آیند. ۱۶ .
سخن فاطمه مایه‌ی نشاط قلب پیامبر
فاطمه (س) فرمود: هنگامی که این آیه (63 نور) نازل گردید: لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَیْنَکُمْ کَدُعاءِ بَعْضِکُمْ بَعْضاً
: «دعوت پیامبر را در میان خود مانند دعوت بعضی از شما نسبت به بعضی دیگر تلقّی نکنید» (یعنی پیامبر (ص) را با احترام صدا کنید).
من رسول خدا (ص) را با جمله‌ی «ای رسول خدا» صدا می‌زدم، ولی آن حضرت مایل بود که به او بگویم: «ای پدر!»، سه بار چیزی نفرمود، تا اینکه به من رو کرد و فرمود:
یا فاطِمَةُ اِنَّها لَمْ تُنْزَلْ فِیکِ، وَ لا فِی اَهْلِکِ وَ لا نَسْلِکِ، وَ اَنْتِ مِنّیِ وَ اَنَا مِنْکِ، اِنَّما نَزَلَتْ فِی اَهْلِ الْجَفاءِ وَ الْغِلَظَةِ مِنْ قُرَیْشٍ، اَصْحابِ الْبَذْخِ وَ الْکِبْرِ.
: «ای فاطمه! این آیه در مورد تو و خاندان و نسل تو نازل نشده، و تو از من هستی و من از تو می‌باشم، بلکه این آیه در مورد افراد بی‌مهر و خشن قریش، همان افراد متکبّر و خودخواه نازل شده است».