و در کتاب مصباح‌الانوار آمده: شخصی از امام صادق (ع) سؤال کرد، امیر مؤمنان (ع) در نماز بر فاطمه (س) چند تکبیر گفت؟

آن حضرت فرمود: علی (ع) یک تکبیر می‌گفت: جبرئیل یک تکبیر می‌گفت، و بعد فرشتگان مقرّب الهی تکبیر می‌گفتند، تا اینکه امیر مؤمنان (ع) پنج تکبیر گفت:

شخص دیگری پرسید: در کجا بر او نماز خواند؟

امام صادق (ع) فرمود: در خانه‌اش نماز خواند، سپس جنازه را حرکت دادند و از خانه بیرون آوردند.

سلام علی بر رسول خدا پس از دفن زهرا

شیخ طوسی نقل می‌کند: هنگامی که علی (ع) بدن زهرا (س) را به خاک سپرد، و قبر او را با زمین هموار نمود، و دست خود را از غبار خاک پاک کرد، غم و اندوهش به هیجان درآمد، اشک بر گونه‌هایش جاری نمود و رو به جانب قبر رسول خدا (ص) کرد و چنین گفت:

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ‌اللَّهِ عَنِّی، وَ عَنْ اِبْنَتِکَ النّازِلَةِ فِی جَوارِکَ وَ السَّرِیعَةِ الْلَحاقِ بِکَ، قَلَّ یا رَسُولَ‌اللَّهِ تَجَلُّدِی اِلّا اَنَّ فِی التّأسِّی لِی بِعَظِیم فُرْقَتِکَ وَ فادِحِ مُصِیبَتِکَ مَوْضِعَ تَعَزٍّ...

: «سلام بر تو ای رسول خدا! از جانب خودم و دخترت، که هم‌اکنون در جوارت فرود آمد و به سرعت به تو پیوسته است، ای پیامبر خدا، صبرم از فراق دختر برگزیده‌ات، کم شده و طاقتم از دست رفته است، ولی پس از روبرو شدن با فاجعه‌ی عظیم رحلت تو، هر مصیبتی به من برسد کوچک است، یادم نمی‌رود که با دست خود پیکرت را در قبر گذاشتم، و هنگام رحلت سرت بر سینه‌ام بود که روح تو پرواز کرد اِنّا لِلَّهِ وَ اِنّا اِلَیْهِ راجِعُونَ.

ای پیامبر! امانتی را که به من سپرده بودی به تو برگردانده شد، امّا اندوه من همیشگی است، و شبهایم را با بیداری بسر می‌برم، تا اینکه به تو بپیوندم، به زودی دخترت تو را آگاه خواهد کرد، که امّت تو به ستم کردن، هم‌رأی شدند، چگونگی حال را بی‌پرده از وی بپرس، وضع چنین است، در حالی که هنوز فاصله‌ای با زمان حیات تو نیفتاده، و یادت فراموش نگردیده است.

وَالسَّلامُ عَلَیْکُما سَلامَ مُوَدِّعٍ، لا قالٍ وَ لا سَئمٍ فَاِنْ اَنْصَرِفْ فَلا عَنْ مَلالَةٍ وَ اِنْ اُقِمْ فَلا