Misbah Library
روزهای آخر عمر زهرا و گفتار او ۲۳۹

هدایت نمی‌شود، مگر هدایتش کنند، چه می‌شود شما را؟ چگونه داوری می‌کنید؟»

(یونس- 35)

آگاه باشید! سوگند به جانم این کردار (مردان) شما در رحم زمان بارور شد و سرانجام مدّت حمل به پایان می‌رسد، و وقت نتیجه به پیش آید، بنابراین با این کردارتان، خون تازه و زهر کشنده بدوشید، هنگام کیفر فرامی‌رسد آنگاه که گمراهان به سزای خود می‌رسند، و آیندگان عاقبت پیشینیان را می‌نگرند... منتظر فتنه و بلا باشید، و خود را برای شمشیرهای برّنده و سلطه‌ی ستمگران و هرج و مرج عمومی آماده سازید که آن ستمگران یاغی اندوخته‌های شما را چپاول کنند و اندکی برای شما بگذارند، و جمعیت شما را قتل عام نمایند، آنگاه حسرت زیاد می‌کشید که چرا از خطّ رهبری صحیح منحرف شده‌اید؟ و دلهایتان کور شده است.

آیا شما را با اجبار به سوی رهبری صحیح وادار کنیم با اینکه خودتان از پیمودن این راه بی‌میل هستید؟.

ابلاغ پیام فاطمه توسط زنان مهاجر و انصار

سُوَیْد بن غفله می‌گوید: زنان عیادت‌کننده، سخنان حضرت زهرا (س) را به شوهران و مردان خود رساندند، جمعی از بزرگان مهاجر و انصار برای معذرت‌خواهی به حضور آن بزرگوار آمدند و عرض کردند: ای سرور زنان جهان! اگر علی (ع) زودتر خود را برای مقام خلافت، در معرض قرار می‌داد، ما با او بیعت می‌کردیم و به سوی هیچکس عدول نمی‌نمودیم، ولی ابوبکر پیش‌دستی کرد و ما با او بیعت کردیم (و کار از کار گذشت).

فاطمه (س) به آن عذرتراشان فرمود: «از من دور شوید، دیگر برای شما عذری باقی نمانده، و بعد از تقصیر و کوتاهی، جائی برای عذر نمی‌ماند (شما از آغاز چرا گول خوردید؟ آیا با آن همه حجّت و دلیل، باز بیراهه رفتن قابل عذر است؟!)

پاسخ فاطمه به احوالپرسی ام سلمه

در کتاب بحار از تفسیر عیّاشی نقل شده: اُمّ‌سَلَمه (یکی از همسران نیک رسول خدا «ص») به عیادت فاطمه (س) آمد و عرض کرد: ای دختر رسول خدا (ص)